تقسیم کردن جهان...

اینکه آدم یک جایی تصمیم بگیرد جهانش را با دیگران تقسیم کند ، به هر اسم و رسمی ، با هر عنوانی، شجاعت و جسارت بالایی میخواهد. اصلا همینکه با وجود تمام ترس هایی که از تقسیم کردن جهانت با دیگران داری یک قدم جلوتر می روی ، جسارت زیادی می خواهد. مگر نه اینکه تغییر و رشد حاصل قرار دادن خودمان در موقعیت هاییست که سال ها از آن ها فرار کرده بودیم ؟ مگر نه اینکه هر آدمی یک جهان جداست ، یک سرگذشت جدا ، یک نُت جدا که موسیقی خودش را می نوازد ، بدون شک تمام زیبایی ماجرا هم همینجاست ، هر انسانی تو را میان جهانی قرار میدهد که اگر تنها بودی هیچ وقت فرصت تجربه آن جهان دیگر را نداشتی!