دلم پیش تو جا مانده!

چیزی که از تو درون من جریان دارد قابل اشتراک گذاشتن با آدم های اطرافم نیست. گمگشتگی نفسم را بریده است . دردهای جسمانی از نو شروع شده اند و انگار قرار نیست به این زودی ها رهایم کنند. دلم میخواهد گوشه ی اتاقم روی تخت مچاله شوم ، درخودم فرو روم ! دلم می خواهد بخشی از تو شوم ، نمیتوانم با تو از کسی حرف بزنم! دلم می خواهد زندگی را رها کنم، بروم جایی ، در خودم بمانم! تمام زخم های قدیمی سرباز کرده اند ، به جانم افتاده اند و من رهایشان کرده ام به حال خودشان. دلم پیش تو جا مانده و نمی توانم از آن با کسی حرف بزنم.